Op 17 september is op het Westergasfabriekterrein het Huis van Aristoteles feestelijk geopend. Al eerder dit jaar werkte Stichting taalvorming met het Huis van Aristoteles op drie basisscholen in Westerpark aan het project Mijn Kamer. De resultaten zijn nu te bewonderen in dit nieuwe speelmuseum.

Ik heb een knuffel die ligt in mijn kamer op de kast.
Ik heb hem gekregen van mijn tante
die voor het eerst in Nederland kwam omdat ik was geboren.
Het is een koe met een strik om de nek.
Het is een zwartwitte koe, een Nederlandse koe.
Hij is heel zacht met lekkere stof.
Het heeft geen geur.
En ik slaap er ook af en toe mee.
Als mijn bed vol is, leg ik hem op de kast.
En in de nacht kijk ik ernaar.

Chaima

In vier klassen van drie scholen in Westerpark vertelden, schreven, fotografeerden en tekenden kinderen dierbare voorwerpen en hun eigen kamer. Ze vertelden over een knuffel in bed, de grote kast om het raam, een schilderij op een kist, een foto aan de muur, en een kettinkje in een doosje. Ze maakten foto’s van hun bed en hun uitzicht. Bij deze foto’s schreven ze bijschriften die waren geïnspireerd op de vragen die klasgenoten hun stelden over die foto's. Speel je daar beneden vaakt? Heb je nog meer knuffels? Maakt je drumstel veel lawaai? Ook bedachten ze met de hele groep vragen om aan iemand te stellen die je nog niet kent. Dit als voorbereiding op de ontmoeting met een groep van een andere school in het Huis van Aristoteles. Giebelig en verlegen kwamen de twee groepen aan bij het Huis van Aristotels. De ene klas wachtte de andere klas op in een lange ‘voetbalrij’, waarbij ze elkaar allemaal een hand moesten geven. In het begin was het nog heel spannend, de kinderen durfden niet echt met elkaar te praten.
Tijdens de kennismakingsspelletjes nam de spanning snel af. In gemengde groepjes stelden de kinderen elkaar vragen en keken ze naar elkaars foto’s. Hier kwamen de vragen die geoefend waren goed van pas: Heb je broers en zussen? Moet je je kamer delen? Heb je een huisdier? Zit je op een sport? Een jongen riep verbaasd uit dat hij een jongen van de andere school altijd zag spelen in de tuin vanaf zijn balkon, zonder te weten wie het was. Een ander vertelde dat hij wel eens met een jongen die hij hier had ontmoet, had gevoetbald op het plein, maar nog nooit een woord had gewisseld met zijn tegenstander. Het was een prettig geroezemoes tijdens de uitwisseling. En tijdens de lunch werden Turkse pizza’s gegeten.

de ontmoeting in het Huis van Aristoteles

Uit de vier groepen zijn vier kinderen gekozen om een kamertje in te richten in het Huis van Aristoteles. Vier kamertejs die gelegen zijn in de Petteflet die in het Huis van Aristoteles is nagebouwd. Een kamertje dat lijkt op de kamer van hun thuis, waar misschien zelfs eigen spullen staan en waar ze mogen spelen en zelfs andere kinderen kunnen uitnodigen. Vlakbij deze kamertjes zijn de teksten, tekeningen en foto's van de andere kinderen te zien.